‘Wilhelm Dörpfeld en de Perzische verwoesting van de Akropolis’ .
Wilhelm Dörpfeld (1853-1940) werd tijdens zijn leven, en wordt ook nu nog, beschouwd als één van de grootste klassieke archeologen aller tijden. Zijn bijdrage aan het huidige begrip van de Akropolis van Athene bestaat hoofdzakelijk uit drie theorieën over architectuur en voorwerpen die in 480 v. Chr. door de Perzen werden aangevallen: de Archaios Neos, het Oudere Parthenon, en de Perserschutt. Ondanks enige controverse zijn deze theorieën in de loop der jaren paradigmatisch geworden. In deze lezing probeer ik te verklaren waarom het paradigma van de Perzische verwoesting zo populair is gebleken. Daarbij zoek ik redenen in Dörpfelds reputatie als nauwgezet wetenschapper en in het filhelleense verhaal van Griekse wedergeboorte dat met dit paradigma tastbaar werd.